Published November 15, 2025
در جلسهای پرتنش در کمیته مجلس عوام کانادا، نمایندهای با پرسیدن این سؤال که چگونه یک متجاوز جنسی محکومشده و ثبتشده که در فهرست سوءاستفاده از کودکان بریتانیا قرار دارد، توانسته ویزای ویزیتوری کانادا را دریافت کند، افکار عمومی را شوکه کرد.
وزیر مهاجرت ابتدا پاسخ کلی داد، اما بعداً تأیید کرد که این فرد در سال ۲۰۲۰ از بریتانیا به اسپانیا مهاجرت کرده، در ۲۰۲۳ درخواست ویزای کانادا داده، در فرم سؤال درباره سابقه کیفری پاسخ «خیر» را علامت زده و وارد کانادا شده است. پس از ورود، مقامات سابقه او را کشف کردند و او را غیرقابل پذیرش اعلام کرده و در حال اخراج او هستند.
این ماجرا بسیار واکنشبرانگیز شد و نشان داد که سیستم ویزای بازدیدکننده کانادا، با وجود جمعآوری اثر انگشت و عکس از میلیونها متقاضی، همچنان به شدت به اظهارات خود فرد وابسته است. چرا وزارت مهاجرت انتظار صداقت از مجرمان دارد؟
از سال ۲۰۲۲ تا اکتبر ۲۰۲۵، اداره مهاجرت کانادا بیش از ۵ میلیون ویزای بازدیدکننده تایید کرده است. این حجم عظیم، چالش غربالگری را برجسته میکند. فرآیند شامل چهار لایه است: اظهارات خود فرد، بیومتریک (اثر انگشت و عکس که فقط هویت را تأیید میکند، نه سابقه کیفری خارجی)، اشتراک اطلاعات محدود با پنج کشور مهاجرتی (M5) و صلاحدید افسر برای درخواست گواهی پلیس خارجی که برای ویزای موقت الزامی نیست.
بررسیهای آژانس بازبینی امنیت ملی نشان میدهد بیومتریک تنها با پایگاههای کانادایی و M5 تطبیق پیدا میکند و دسترسی مستقیم به ثبتهای جنایی کشورهای غیرعضو وجود ندارد.
بنابراین، مجرمان از کشورهای خارج از این گروه میتوانند با دروغ در فرم، ویزا دریافت کنند مگر اینکه از طریق اینترپل یا همکاری موردی شناسایی شوند. این نقص، امنیت سیستم را زیر سؤال برده است.
